Persoonlijk moment
Ken je dat gevoel dat je hoofd net een internetbrowser is met twintig tabbladen open?
Werk. Gezin. Boodschappen. Afspraken. Vakantie. Je bedrijf. En ergens tussendoor probeer je ook nog even aan jezelf te denken.
Mijn hoofd tolt weleens van alle to do's. Precies dit had ik nu ook weer.
Ik zocht een manier om overzicht te krijgen zonder dat het me nóg meer energie kostte — want die heb ik nu eigenlijk hard nodig — zonder dat het geld kostte, en het liefst ook nog makkelijk. Tot mijn verrassing vond ik die hulp in AI.

Yes, I know. AI roept bij veel mensen vragen op. Dat het banen overneemt. Dat het onpersoonlijk is. Dat het alles voor je overneemt. En ja, ik begrijp wat er wordt bedoeld, maar zo ervaar ik het nu zelf niet.
Zo zat ik urenlang met mijn Trello-borden en mijn nieuwe website. Er moesten nog teksten geschreven worden, terwijl ik eigenlijk behoefte had aan vakantie. Ondertussen vroegen cliënten om aandacht, lagen er privétaken te wachten en bleven er nieuwe ideeën opkomen. Het voelde als één grote brei. Alles liep door elkaar. Alles vroeg tegelijk om aandacht. Tijd voor een flinke braindump.
Voorheen deed ik dat door alles op papier te schrijven. Maar daar hebben we nu AI voor.
Juist toen hielp AI mij niet door het werk van me over te nemen, maar door samen orde te scheppen in de chaos. Een soort sparringpartner.
Mijn hoofd zat vol
Vertel eerlijk: herken jij dit ook?
Alles liep door elkaar. Ik wist niet waar ik moest beginnen. Ik lag zelfs even op de bank om te rusten, maar mijn hoofd ging maar door en ik voelde de onrust in mijn lijf. Omdat het simpelweg even veel is. Niet erg — dit is wat er is, en ook dat hoort erbij. Dus hoe ondersteun ik mezelf hierin?
Wat AI voor mij deed
Niet dénken vóór mij. Maar dénken mét mij.
Samen hebben we:
- al mijn taken gedeeld;
- overzicht gecreëerd en geprioriteerd wat nu moet, kan wachten of helemaal niet op de takenlijst hoeft;
- inzicht gekregen in wat ik al goed doe en waar ik verandering kan invoeren;
- mijn Trello opnieuw ingericht;
- projecten en taken van elkaar gescheiden;
- mijn cliëntadministratie vereenvoudigd;
- een nieuw systeem bedacht voor mijn begeleidingstegoed, waardoor keuzes voor mijn cliënten makkelijker worden.
En daaruit ontstond iets wat ik het liefste voel: rust.
AI vervangt zeker mijn intuïtie niet

Mijn intuïtie blijft altijd mijn belangrijkste kompas. En dat vind ik misschien wel het mooiste.
Mijn werk draait om voelen. Om intuïtie. Om verbinding. Dat kan AI niet overnemen — en dat wil ik ook niet.
Maar AI kan mij wel helpen om minder tijd kwijt te zijn aan structuur, planning en administratie. Daardoor houd ik juist méér tijd en energie over voor mezelf, mijn dierbaren en mijn cliënten. Voor waar het voor mij echt om draait.
Zo gebruik ik AI
Bijvoorbeeld voor:
- projecten uitschrijven
- ideeën uitwerken
- structuur aanbrengen
- brainstormen
- planning maken
- teksten verbeteren
- overzicht creëren
Misschien is dit wel de belangrijkste les die ik opnieuw leerde.
Rust ontstaat niet altijd doordat er minder op je bord ligt. Soms ontstaat rust doordat je weer overzicht krijgt. Voor mij was AI daar een hulpmiddel bij.
Technologie en intuïtie hoeven elkaar niet uit te sluiten
Ik geloof dat technologie en intuïtie prima naast elkaar kunnen bestaan. Sterker nog: als technologie mij helpt om meer ruimte te creëren voor wat écht belangrijk is — aandacht, verbinding en rust — dan is dat precies waarvoor ik het wil inzetten.
Niet als vervanger. Maar als sparringpartner.
Herken jij dit?
Misschien lees je dit en denk je: ja, zo voelt het bij mij ook.
We hoeven niet alles alleen te doen. Soms helpt een goed gesprek. Soms helpt een wandeling. Soms helpt Reiki. En soms helpt een slimme digitale sparringpartner.
Uiteindelijk gaat het niet om AI. Het gaat om meer rust, overzicht en ruimte, zodat je weer kunt voelen wat voor jou belangrijk is.
Herken jij dit? Ik hoor graag hoe jij weer overzicht vindt als je hoofd vol zit.
Volg je me al op Instagram? Daar deel ik regelmatig inzichten zoals deze. (Link naar instagram:
Liefs,
Tamara